FirmoweWindykacje.pl - wezwanie do zapłaty, pozew do sądu, wniosek do komornika - online

Sprostowanie wyroku sądowego

11.03.2013 12:46

Sprostowanie wyroku sądowego

Tryb sprostowania wyroku odnosi się do niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, a nie do naprawy poważniejszych wad orzeczenia, czy zmiany rozstrzygnięcia. Katalog wadliwości, które wymienione zostały przez ustawodawcę jest katalogiem otwartym i prezentuje jedynie przykłady.

Niedokładność, błędy pisarskie albo rachunkowe, inne oczywiste omyłki musi charakteryzować cecha oczywistości, która jest jednocześnie granicą dopuszczalności zastosowania sprostowania.

Niedokładnościpodlegające sprostowaniu to m. in.: uzupełnienie lub konkretyzacja oznaczenie stron (błędna kolejność wyrazów w nazwie strony, niepełna nazwa, nieprawidłowy skrót), ale nie zmiana pierwotnego oznaczenia. Błędy pisarskie to w szczególności błędy ortograficzne i gramatyczne, pominięcie wyrazu, przestawienie liter w wyrazie, niewłaściwe użycie jakiegoś wyrazu. Błędy rachunkowe stanowią następstwo błędów popełnionych przy wykonywaniu działań arytmetycznych. Zazwyczaj błędy rachunkowe wynikają z konfrontacji uzasadnienia z sentencją orzeczenia, gdyż sentencja ze swej istoty zawiera jedynie wynik rozliczeń zawartych w uzasadnieniu. Zatem sprostowania będzie można dokonać, gdy wynik zawarty w sentencji będzie błędny w porównaniu do poprawnie dokonanych obliczeń i otrzymanego wyniku zawartego w uzasadnieniu. Inne oczywiste omyłki sądu to otwarty katalog wadliwości, które sąd może sprostować. Zaliczmy tutaj: nieprawidłowe użycie nazwy orzeczenia (postanowienie, gdy w rzeczywistości wydano wyrok), nieoznaczenie rodzaju wydanego wyroku (zaoczny, nakazowy, częściowy, końcowy), niewłaściwa numeracja określonych rozstrzygnięć zawartych w orzeczeniu, wpisanie danych personalnych (imion i nazwisk) sędziów innych niż ci, którzy brali udziału w wydaniu wyroku. Sprostowanie w tym przypadku powinno polegać na zastąpieniu błędnych imion i nazwisk, imionami i nazwiskami sędziów, przed którymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku oraz którzy wydali i podpisali wyrok w rzeczywistości.

Sprostowanie omyłki musi mieć charakter oczywisty, by nie było wątpliwości, co do tego, iż ingerencja w treść orzeczenia nie ma charakteru merytorycznego. Wynika to z braku możliwości doprowadzenia poprzez sprostowanie do merytorycznej zmiany orzeczenia tak pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Ponadto sprostowanie wyroku nie może także doprowadzić do zastąpienia orzeczenia merytorycznego rozstrzygnięciem formalnym np. oddalenia powództwa zastąpić odrzuceniem pozwu.

Dopuszczalne jest także sprostowanie omyłek powstałych oprócz w sentencji także w uzasadnieniu wyroku (stosuje się tu odpowiednio przepisy o sprostowaniu orzeczenia).

Dokonanie sprostowania nie jest ograniczone w czasie i może wystąpić nawet po uprawomocnieniu się wyroku zawierającego niedokładności, błędy pisarskie, błędy rachunkowe bądź inne oczywiste omyłki.

Na oryginale wyroku umieszczona zostaje wzmianka o sprostowaniu. Wzmianka zostaje także umieszczona na wypisach, gdy strony zgłoszą takie żądanie. Jeśli odpis wyroku otrzymanego przez stronę stanowi już tytuł wykonawczy lub tytuł zabezpieczający, to aby strona mogła uzyskać nowy tytuł wykonawczy uwzględniający postanowienie o sprostowaniu, powinna zwrócić wyrok wcześniej wydany. Natomiast dalsze wypisy, odpisy uwzględniają postanowienie o sprostowaniu.

Sprostowanie wyroku może nastąpić zarówno z urzędu jak i na wniosek strony (interwenienta ubocznego, prokuratora, organizacji społecznej, inspektora pracy, rzecznika konsumentów). W zakresie zastosowania sprostowania sąd może zadecydować na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu orzeka sąd w formie postanowienia, niezależnie od rodzaju prostowanego orzeczenia. Na postanowienie zawierające sprostowanie wyroku jak i na postanowienie o odmowie dokonania sprostowania przysługuje zażalenie. Skład sądu dokonujący sprostowania nie musi być tożsamy ze składem, który wydał orzeczenie wadliwie zredagowane.

Podczas rozpoznawania sprawy przez sąd drugiej instancji, możliwe jest sprostowanie przez ten sąd wyroku sądu pierwszej instancji. Co do zasady niemożliwe jest wniesienie zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji prostującego wyrok zarówno sądu pierwszej instancji jak i sądu drugiej instancji. Zgodnie z wyrokiem Sąd Najwyższego wydanego dnia 4 listopada 2010 roku w sprawie o sygnaturze akt IV CSK 188/10, jeżeli orzeczenie sądu drugiej instancji prostujące oczywistą omyłkę ingeruje w istocie w rozstrzygnięcie merytoryczne, to istnieje możliwość wniesienia od niego skargi kasacyjnej.

Istotnym jest, iż wniosek o sprostowanie nie wpływa na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia od prostowanego wyroku.

Dorota Paśnik