FirmoweWindykacje.pl - wezwanie do zapłaty, pozew do sądu, wniosek do komornika - online

Doręczenie zastępcze pism

03.04.2013 08:26

Doręczenie zastępcze pism

Doręczenie właściwe, a więc wręczenie pisma adresatowi osobiście jest najbardziej pożądanym sposobem przekazania pisma adresatowi. Jednakże doręczenie właściwe nie jest możliwe w każdym przypadku, dlatego też ustawodawca wprowadził inne szczególne formy doręczeń, które są realizowane w przypadku niemożności dokonania doręczenia właściwego. Należą tu przypadki, gdy doręczenie ze skutkiem dla adresata następuje jednak do rąk osoby występującej w roli odbiorcy, ale innej niż adresat. Ukształtowanie w przepisach prawa innych sposobów doręczeń, niż doręczenie właściwe jest wyrazem kompromisu pomiędzy interesami osoby, na której rzecz dokonuje się doręczenia, a więc możliwością dochodzenia przez nią swoich praw w rozsądnym czasie, a interesami adresata sprowadzającymi się do możliwości obrony swoich praw.

Doręczenie może być zatem skuteczne w określonych przypadkach nawet, jeśli nie zostanie dokonane do rąk adresata. Następuje wtedy doręczenie zastępcze uregulowane w art. 138Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r., nr 43, poz. 296, z późn. zm.). Tego typu doręczenie jest możliwe jedynie w przypadku korespondencji kierowanej do osób fizycznych.

Doręczenie zastępcze jest możliwe, jeśli doręczający nie zastanie adresata korespondencji w mieszkaniu. Pismo sądowe w takim przypadku może zostać doręczone dorosłemu domownikowi. Za dorosłego domownika uznaje się osobę pełnoletnią, pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z adresatem pisma. Doręczenie zastępcze domownikowi może być skutecznie dokonane jedynie w miejscu zamieszkania adresata. Upoważnienie domownika przez adresata do odbioru pism nie przesądza o skuteczności dokonania doręczenia zastępczego. Jeśli zaś przesyłka została odebrana przez domownika niepełnoletniego, uważa się, iż jest to gwarancja realnej możliwości dostarczenia korespondencji adresatowi. Domniemanie dostarczenia nie może zostać obalone wskazaniem, iż pismo odebrała osoba niepełnoletnia.

Gdy doręczenie dorosłemu domownikowi jest niemożliwe, doręczający może przekazać pismo administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi. Osoby, do których rąk może być przekazana korespondencja w ramach doręczenia zastępczego nie mogą być przeciwnikami adresata w sprawie i muszą podjąć się oddania pisma adresatowi.

Doręczenie zastępcze może również nastąpić, gdy doręczający nie zastanie adresata w miejscu pracy, a pismo doręczy osobie upoważnionej do odbioru pism. Za osobę upoważnioną do odbioru pism w miejscu pracy adresata uważa się osobę upoważnioną do odbioru pism w danym miejscu pracy z wyjątkiem sytuacji, gdy adresat udzielił upoważnienia innej osobie.

Doręczenie zastępcze – dokonywane w mieszkaniu czy też w miejscu pracy – ma zastosowanie w stosunku do każdego adresata, który jest osobą fizyczną, więc nie tylko do strony, innego uczestnika postępowania, ich przedstawicieli ustawowych, lecz również pełnomocnika procesowego (adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego), bez względu na sposób wykonywania zawodu. Uprawnione jest więc także doręczenie pism adwokatowi w miejscu jego pracy, jakim jest kancelaria, do rąk upoważnionej do odbioru pism osoby.

Niezwykle istotne w omawianym zagadnieniu jest domniemanie prawidłowości doręczenia. Jego podstawą jest dokonanie doręczenia do rąk osoby innej niż adresat. Wnioskiem jest zaś prawidłowość tak dokonanego doręczenia. Domniemanie skuteczności doręczenia jest wzruszalne.Obalić to domniemanie można wykazując między innymi, iż osoba przyjmująca pismo sądowe i potwierdzająca jego odbiór nie była upoważniona do odbioru pisma (ani na podstawie przepisów, ani na podstawie upoważnienia). Obalenie może być także dokonane poprzez wykazanie, iż osoba, która odebrała pismo w ramach doręczenia zastępczego lub urząd, w którym złożono korespondencję, nie przekazały pisma adresatowi.

Gdy doręczenie w mieszkaniu adresata nie jest możliwe, pismo doręczane za pośrednictwem operatora pocztowego– czyli przedsiębiorcy uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie wpisu do rejestru operatorów pocztowych – może zostać doręczone w placówce pocztowej adresatowi korespondencji bądź osobie upoważnionej na podstawie pełnomocnictwa pocztowego do odbioru przesyłek pocztowych.Pełnomocnictwo pocztowe to pisemne oświadczenie adresata złożone operatorowi pocztowemu o udzieleniu innej osobie pełnomocnictwa do odbioru przesyłek lub przekazów pocztowych. Pełnomocnictwa pocztowego udziela się w obecności pracownika operatora pocztowego w placówce tegoż operatora. Gdy jednak adresat nie jest w stanie poruszać się samodzielnie, pełnomocnictwo pocztowe może zostać udzielone w miejscu jego pobytu, okazując dokument, który potwierdza jego tożsamość. Pełnomocnictwo może być odwołane w każdym czasie.

Dorota Paśnik